De polis

Vanaf mijn geboorte was ik verzekerd van een nette begrafenis. Want wie had er genoeg geld in voorraad voor het geval dat? Mijn ouders niet in ieder geval. En van de armen begraven worden? Dat zeker niet.
Dus ter gelegenheid van mijn geboorte sloot mijn moeder een verzekering af voor een bedrag dat voldoende was om mij netjes in de grond te stoppen. Trouw legde mijn moeder iedere week een klein bedrag in van het karige gezinsinkomen . Toen ik op mijn achttiende het huis uit ging, droeg mijn moeder de verzekering over aan mij met het nadrukkelijke verzoek de inleg, en daarmee het eindbedrag,  te verhogen. Ik ben voor haar smeekbede gezwicht en heb verhoogd, hoewel ik er het nut niet van inzag. Een paar jaar later ben ik er dan ook mee gestopt. Mijn moeder zei ook nog dat ik de polis goed moest bewaren. Dat deed ik, maar ergens onderweg in mijn leven ben ik het vergeten.

Tot het moment dat ik een mailtje in mijn inbox vond van een mevrouw van Ardanta Uitvaartverzekeringen. Ze schreef mij: ‘U heeft een uitvaartverzekering. Die wordt vaak door ouders bij de geboorte afgesloten. Veel klanten zijn hier niet van op de hoogte.’ Klopt niet helemaal, ik was ooit op de hoogte, maar het is ver weggezakt. Ha, ik had dus nog ergens geld liggen. Nou, een dief van mijn eigen portemonnee wil ik niet zijn, dus ik las nieuwsgierig verder.

Voor mijn nabestaanden wacht een kapitaal van €236. Wauw. Nou wil ik toch wel eens weten wat mijn moeder indertijd precies geregeld heeft. Op zolder in een heel ver en stoffig hoekje vind ik een ordner die zijn beste jaren gehad heeft. Daarin de polis uit mijn geboortejaar en een van iets latere datum. Ze staan niet op naam van Ardanta, maar op die van de Algemeene Friesche Levensverzekering Maatschappij. Een stuk of zes verzekeringsmaatschappijen later is de verzekering bij Ardanta terechtgekomen, die zo vriendelijk was mij op het bestaan van deze grote som geld te wijzen. De eerste polis is inderdaad bij mijn geboorte afgesloten. Voor 14 cent per week zou er voor mijn definitieve afscheid ƒ325 beschikbaar komen, later met een hogere premie opgehoogd tot ƒ600. Guldens werden euro’s, een riante hoeveelheid guldens werd een karig hoopje euro’s.

Gelukkig is de koffie met cake geregeld. Als er niet meer dan 33 mensen komen tenminste.


10 gedachten aan “De polis”

  1. Ha José, mooi om te lezen en ook de reacties. Dat zoveel ouders in de jaren 50-60 voor hun kinderen bij geboorte of kort daarna een overlijdensverzekering afsloten voor enkele dubbeltjes per maand. Ook mijn ouders hebben dat gedaan. In hoeverre doen jonge ouders dat hedentendage nog? vraag ik mij af. Was het door wat ze mee hadden gemaakt in oorlogstijd dat onze ouders bewuster waren van hoe broos en kwetsbaar het leven is?

  2. Wat een bekend leuk verhaal. Mijn ouders sloten voor alle kinderen, toen ZES, zo’n verzekering af. Na een aantal jaren getrouwd te zijn, besloot mijn man de verzekering op te zeggen. Elke keer weer zo’n klein bedrag overmaken…
    In 2020, kreeg ik van de verzekering een bericht van Ardanta of ik nog wel wist dat er een bedrag van jawel…13 euro’s uit gekeerd zou worden. Dat scheelt een bok op een haverkist.
    Had ik het zelf toen maar verhoogd. Een bestelbusje huren lijkt mij nu het beste, maar wel een zwarte!

  3. Mijn ouders hadden ook overlijdenspolissen bij o.a. Ardanta. Toen mijn moeder vorig jaar overleed wikkelde Ardanta alles supersnel en klantvriendelijk af. Wat een verschil met ASR. Duurde maanden en we kregen incompleet advies, kostte hoop stress. In zo’n periode van verdriet is een meedenkend en meewerkend bedrijf van groot belang.

  4. wat een mooi, ontroerend verhaal weer Jose! Die koffie met cake…da’s ook zo’n begrafenis statement. Ik hoop dat ik die nog heel lang ( of nooit?) niet gereserveerd krijg! Tot gauw, liefs Trudy

  5. Hallo José, ik herken het: de polis, mijn man en ik kregen de polis van onze ouders mee toen we trouwden, jaren geleden hebben we de polis laten uitkeren, weet het bedrag van mij niet meer maar was toch mooi meegenomen, toch wel zorgzaam van alle ouders toen!

  6. Weer een mooi geschreven verhaal, José. Zelf heb ik niet zo’n verzekering, maar toen mijn moeder overleed bleek zij er wel een te hebben gehad en dat scheelde toch wel iets op de begrafeniskosten. Was ook een luttel bedrag trouwens … maar alle beetjes helpen.

  7. Ergens onderweg in je leven ben ik het vergeten. Mooie zin! Mijn gedachten dwalen af naar zaken die ik onderweg vergeten ben.
    Maar de man die het busje voor de verzekering maandelijks? kwam leeghalen zie ik nog zo voor me. Hij kreeg keurig een kopje koffie.
    Ergens in 2000 heb ik het vorstelijke bedrag uit laten betalen. Dus José, mocht je me overleven, geen idee wat je op mijn begrafenis voorgeschoteld krijgt😉

  8. Mijn vader deed hetzelfde en dat is zelfs na zijn dood nog jarenlang doorgegaan, tot we erachter kwamen dat er nog altijd een spaarrekening bestond waarvan dit soort dingen werden afgeschreven. Voor zes kinderen! Ik dacht daar niet meer aan totdat ik enkele jaren geleden de vraag van – jawel – Ardanta kreeg voorgelegd of ik niet, met het oog op de sterk gestegen kosten, wilde bijleggen. Toch maar een punt achter de verzekering gezet.

  9. Maar …je kreeg er nog bericht van hè…en die mevrouw of meneer moet ook betaald worden ! Kan toch ook niet voor niks…Dat wordt geen koffie met cake maar ‘n glaasje water voor wie wil en een Bitterbal…moet je wel snel zijn want op= op

    1. Hi hi wij werden deze weken ook geconfronteerd met “ardanta wordt asr” en twee onbekende polisnummers. Bleken onze ouders te hebben afgesloten . Wat ons opviel was dat binnen een week na onze geboortes de verzekeringsman al op de stoep stond🥵
      Uitbetaling bij overlijden:91 en 109 euro. Tja dat worden wel erg weinig
      mensen op onze uitvaart , als daarvan cake moet worden uitgedeeld!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *