Overdrijven

Overdrijven is ook een vak, zou mijn moeder zeggen, en ongetwijfeld vele moeders met haar. Natuurlijk, er is van alles met de natuur aan de hand en vlinders hebben het zwaar. Zoals iedereen zich nog pijnlijk bewust is, beleefden we een gruwelijk voorjaar met grauwe koude dagen en eindeloze regens. Niemand waagde zich buiten. Nou ja, er was een iemand die naar zijn favoriete plekje natuur ging waar het ieder jaar wemelde van de vlinders om daar te constateren dat er nog geen een te zien was. Deze iemand vond dit een bewijs van de achteruitgang van de vlinder. Ik niet. Vind je het gek dat er geen vlinders te zien waren? Ze hadden nog helemaal geen zin om uit hun warme holletje te kruipen. Waarom zouden ze ook?  Er was nog geen bloem te zien. Systematisch tellen en bijhouden en conclusies trekken, daar geloof ik wel in en die beloven weinig goeds. Maar ga nou niet overdrijven.

Zelf betrapte ik me op een overdreven vorm van bio bewustzijn. Op zoek naar biologische wijn in een Franse supermarkt met minstens 50 strekkende meters allerlei mogelijke soorten wijn (behalve niet-Franse natuurlijk) vond ik een ‘Vin méthode nature’ , Zonder sulfiet en nog een Bordeaux ook. Dat leek met het summum van natuurlijk en lekker. Ergens in mijn achterhoofd hoorde ik wel een stemmetje zeggen dat sulfiet een conserveermiddel is en geen chemisch bestrijdingsmiddel, maar dat negeerde ik in mijn ijver. Terug op de camping verheugde ik me op een glas verantwoorde wijn. Wel verantwoord maar niet te drinken, helaas. Type azijn. Te oud, te veel bacteriën, een niet goed schoongemaakte fles. Kan van alles zijn. Hier is nog een lange weg te gaan.

En dan ook nog zo’n Franse kurk die je er niet uit kan krijgen. Maar dit terzijde.