Berenjacht

Wij gaan op berenjacht.                                                                           
We gaan een hele grote vangen.
Wat een prachtige dag!                                                                            
We zijn niet bang

Wie had begin januari kunnen denken dat het leven binnen drie maanden onherkenbaar zou veranderen? Alle scholen gesloten bijvoorbeeld. Wie had de golf aan creativiteit kunnen bedenken die we laten zien in nooit verwachte situaties? Een mooi voorbeeld is de berenjacht ter vermaak van al die zich vervelende kindertjes. Ik ben nooit de eerste die op een lumineus idee komt, maar volg graag. Ook wij wilden beren voor het raam. Na lang zoeken – er was nu tijd voor – vonden we de knuffels van vroeger. Voordat allerlei herinneringen me overvielen, zette ik snel de beren en beertjes voor het raam. Natuurlijk kwamen de herinneringen toch.

Ooit leek voorlezen me niks. Tot ik kinderen kreeg en me enthousiast gewonnen gaf. Het lievelingsprentenboek van ons gezin was Wij gaan op berenjacht, een combinatie van kostelijke tekeningen en tekst. Het is het verhaal van een vader en zijn drie kinderen die op pad gaan om een grote beer te vangen. Ze moeten veel gevaren trotseren om bij het beest te komen. Een diepe en koude rivier oversteken is er één van.

O jee! Een rivier!
Een diepe, koude rivier.
We kunnen er niet bovenover.
We kunnen er niet onderdoor.
O nee! We moeten er dwars doorheen.

Zoals het een goed kinderboek betaamt zit het succes in de herhaling. Minstens honderd keer heb ik het boek aan twee onverzadigbare jongetjes voorgelezen. Bij weer een volgend gevaar dat het gezin tegenkomt, spraken wij de magische zinnen in koor uit. Als vader en kinderen dan eindelijk oog in oog met de reusachtige beer staan, zinkt hen de moed in de schoenen en keren zij doodsbang om. Nog jaren na de voorleesfase kenden wij het boek uit ons hoofd en dreunden de coupletten te pas en te onpas op. Het grijsgelezen boek zelf was nergens meer te vinden.

Er is een nieuwe Wij gaan op Berenjacht in huis! Toen jongste zoon en gade op bezoek kwamen om de komst van een nieuw kleinkind aan te kondigen, kregen wij een splinternieuw exemplaar. Binnenkort zit ik met twee dreumesen op schoot met de Berenjacht in mijn hand. Hoewel….

Er is nog steeds Corona. Tsja. 
Toch zijn we niet bang. O nee!
Niet bovenover, niet onderdoor.
We gaan er dwars doorheen.

Michael en Helen Oxenbury, Wij gaan op berenjacht, 45 ste druk 2019